Ei vise om kattar og mannfolk

Kattar er kongar,
Dei kneisar med hov’et – men har òg mildare trekk.
Som mannfolk flest,
likar dei å bli kjælt med, helst.

Klødd på magen, kost med heile dagen …
Som kattar kan dei mala,
(beisa huset – eller mala enkle rom).

Ver snill med katten din,
så ska’ du få sjå,
at du har deg funne ein frende.
Ver snill med gubben din,
så skal du få
– ein skatt med høgste verde.

Skulle du gjelda katten,
emaskulera din eigen mann
– så vert det du som vert tapar,
det er både visst og sant.

For då vert han lat,
og giddelaus,
fangar’kje mus,
og vaktar’kje hus.
– og du har deg sjølv å takka.

Lars-Toralf Storstrand

Kattenes bokstavlek

Min Mons
maler mørket mykere
med munter murrende
medfølelse medbragt
Møter motgang
med munterhet.

Fantastiske Fiona
fikk fanget fersk fisk
før frekke Fia;
fra ferskvareavdelingen.

Katten Kåre
koser
kjælent kjente.
Klatrer kry, kurrende,
klørne klorer,
klærne krøller.

Hvilestund
hos Hansemann
hele helgen.
Hjertet hopper høyt;
han hører
hylende hunder.

Sitt stille
søte Sofus
spiser soft-is,
sultne slikkmunn!
Svelger sakte
slafser, sukker…
…sovner…

Gro Jeanette Nilsen